സി .പി അഥവാ ചെറ്റപ്പെറുക്കി

'ചെറ്റ' എന്ന വാക്ക്  പണ്ടേ കേട്ടിട്ടുണ്ട് ..

"ചെറ്റക്കുടിലില്‍ ജനിച്ചവന്‍ "   "അവന്‍ അല്ലെങ്കിലും ഒരു ചെറ്റയാണ്‌ "   എന്നിങ്ങനെ പാവത്തം എടുത്തു കാട്ടാനോ പാവങ്ങളെ  അധിക്ഷേപിക്കാനോ ഉപയോഗിക്കുന്ന  കഠോര പദങ്ങളായാണ് ആ വാക്കുകള്‍   കുട്ടിക്കാലത്ത്  എന്റെ പൊട്ടച്ചെവിയില്‍ പതിച്ചിട്ടുള്ളത് .

പക്ഷെ

"ചെറ്റപ്പെറുക്കികള്‍:" എന്ന 'സുന്ദരമായ' ഒരു വാക്ക്  ഞാന്‍ ആദ്യമായി കേട്ടത്    കുറെ വലുതായപ്പോളാണ് ..കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല്‍ രണ്ടു കൊല്ലം മുന്‍പ് . 

എല്ലാവരാലും  ഇഷ്ടപ്പെടുകയും സ്നേഹിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന  രണ്ടു പേര്‍ തമ്മില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ 

അതിലൊരാളെ മറ്റൊരാള്‍ വിളിച്ചു .".ചെറ്റപ്പെറുക്കീ!!  

വലുതായപ്പോള്‍ കേട്ടത് കൊണ്ട് മാത്രമല്ല  ആ വാക്കിനു  മുന്‍പൊരിക്കലും ഇല്ലാതിരുന്ന  ഒരു സൌന്ദര്യവും മധുര നര്‍മവും ഉണ്ടെന്നു അപ്പോള്‍ എനിക്ക് തോന്നിയത് ..ആ വാക്ക്  ആദ്യമായി ഞാനുള്‍പ്പെട്ട ഒരു സദസില്‍   വച്ച് ഉച്ചരിച്ച വ്യക്തിയുടെയും ,നര്‍മം നിറഞ്ഞ ആ ആക്ഷേപം ആസ്വദിച്ച  പ്രശസ്തനായ അപരന്റെയും പൊട്ടിച്ചിരി നിറഞ്ഞ പ്രതികരണങ്ങളാണ്      "ചെറ്റപ്പെറുക്കികള്‍" എന്ന കഠിന പദത്തെ 'അതി സുന്ദരവും'  'മാതൃകാപരമായ'  ആക്ഷേപ ഹാസ്യവും ആക്കി മാറ്റിയത് .

വിളിച്ചത് മറ്റാരുമല്ല ;

മലയാള സാഹിത്യ  ഭൂമികയില്‍  നിത്യ നിര്‍മലമായ  നീര്‍മാതളപ്പൂക്കള്‍   ചൊരിഞ്ഞ സാക്ഷാല്‍ കമലാസുരയ്യ !

വിളികേട്ടത്‌  മലയാള സിനിമയുടെ എക്കാലത്തെയും  നിലയ്ക്കാത്ത  പൊട്ടിച്ചിരികള്‍ക്ക്  തിരി കൊളുത്തിയ  സാക്ഷാല്‍ ശ്രീനിവാസനും!

2008 ലെ ആദ്യ നാളുകളില്‍ ആണെന്നാണ്‌ ഓര്മ . എറണാകുളം ഗാന്ധി നഗറിലുള്ള കമലാ സുരയ്യയുടെ ഫ്ലാറ്റില്‍ ഒരു പ്രഭാതത്തില്‍ ഒത്തു കൂടിയതായിരുന്നു  എഴുത്തുകാരും ,മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകരും , ആരാധകരും അടങ്ങുന്ന ചെറു സംഘം . 

കമലാ സുരയ്യ യുടെ "വക്കീലമ്മാവന്‍"  എന്ന കഥാ സമാഹാരത്തിന്റെ പ്രകാശനച്ചടങ്ങായിരുന്നു വേദി  .

പ്രായത്തിന്റെ അസ്ക്യതകളും  മതം പരിവര്‍ത്തനം  ഉയര്‍ത്തിവിട്ട വിവാദങ്ങളും  കമല ദാസ് എന്ന എഴുത്തുകാരിയുടെ  വ്യക്തി ജീവിതത്തില്‍   ഉണ്ടാക്കിയ അനാരോഗ്യകരമായ ചുറ്റുപാടുകള്‍  മൂലമായിരുന്നു പൊതു വേദിയും യാത്രയും ഒഴിവാക്കി   പ്രസാധന ചടങ്ങ്  എഴുത്തുകാരിയുടെ വീട്ടില്‍ തന്നെ സംഘടിപ്പിച്ചത് .    കണ്ണൂരിലെ കൈരളി ബുക്സ് ആണ്  പ്രസാധകര്‍ .ശ്രീനിവാസന്‍ ആണ്  പുസ്തകം പ്രസാധനം ചെയ്തത് .

കൈരളി ബുക്സ്  ശ്രീനിവാസന്റെ കൂടി ഉടമസ്ഥതയില്‍ ഉള്ളതാണെന്ന് അക്കാലത്ത് കേട്ടിരുന്നു .

തിളക്കമുള്ള കറുത്ത പര്‍ദയ്ക്കുള്ളില്‍ ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു ദേവീ വിഗ്രഹം പോലെ പ്രിയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരി . . 

വാര്‍ധക്യ ജരകളിലും ക്ഷുഭിത യൌവ്വനങ്ങളെ ത്രസിപ്പിച്ച തേജോമയമായ ആ മുഖം ഒന്നടുത്തുകാണാന്‍,രത്നാന്ഗുലീയം  ധരിച്ച താമര വല്ലിപോലെയുള്ള വിരലുകളില്‍  പ്രേമ പൂര്‍വ്വം ഒന്ന് തൊടാന്‍ പണ്ടേ ഏറെ കൊതിച്ചിരുന്നതാണ്  ..

അന്നായിരുന്നു അതിനു ഭാഗ്യം കൈവന്നത് ..

ലോകം കീഴടക്കിയ എഴുത്തുകാരിയെയും  പ്രിയതാരം ശ്രീനിവാസനെയും ഒരുമിച്ചു കണ്ട  ഞങ്ങള്‍ മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ കിട്ടിയ അവസരം പരമാവധി മുതലാക്കാനുള്ള ഉത്സാഹത്തിലായിരുന്നു . 

ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍  C.P എന്ന്  വിളിപ്പേരുള്ള  അധികോത്സാഹിയായ ഒരു പത്ര പ്രവര്‍ത്തകന്‍  ഉണ്ടായിരുന്നു . സി .പി .എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഇനിഷ്യല്‍ ആണ് . അത്യാവശ്യ ഘട്ടത്തില്‍ സി .പി . എന്നായിരുന്നു സഹ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചിരുന്നത്‌ . സി .പി .എന്ന ചുരുക്കപ്പേര് കേട്ട ഉടന്‍ ശ്രീനിവാസന്‍ സ്വത സിദ്ധമായ ശൈലിയില്‍   " ഓഹോ  സി .പി യും , വന്നിട്ടുണ്ടോ?  (കണിശക്കാരനായ പഴയ തിരുവിതാംകൂര്‍ ദളവ സി .പി രാമസ്വാമി )എന്നു ചോദിച്ചത് ചിരി പരത്തി. ചാനല്‍ ക്യാമറാമാന്മാരുടെ തള്ളിനിടയില്‍ നിന്ന്  ലേഖകന്‍ ചമ്മുന്നതും പിന്നോട്ട് വലിയുന്നതും കണ്ടു .

"സി .പി യോ ? ആരാ അത് ? ഇവിടെ എന്നും സി പി. കള്‍ വരാറുണ്ട് " എന്ന്  ചിരിച്ചു കൊണ്ടു സുരയ്യ . 

പിന്നെ സി .പി .എന്ന ചുരുക്ക പ്പേരിന്റെ ചുരുള്‍ വിടര്‍ത്തി  കുട്ടിക്കാലത്തെ ഒരോര്‍മ പകുത്തു .

നാലപ്പാട്ട്  കുട്ടിക്കാലത്ത്  ദിനവും ഓരോരോ   ദാനം ചോദിച്ച്  തറവാട്ടിലെ ആശ്രിതരായ ആളുകള്‍ വരാരുണ്ടായിരുന്നത്രേ ! വീട്ടില്‍ ആവശ്യത്തിനു സ്വത്തുണ്ടെങ്കിലും അന്യന്റെ ദാനാശീലവും അനുകമ്പയും മുതലാക്കാന്‍ എത്തുന്ന അക്കൂട്ടരെ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ "സി .പി കള്‍"  എന്നായിരുന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്‌ ..സി .പി എന്നാല്‍ ചെറ്റപ്പെറുക്കികള്‍ ,ഒടുവില്‍ നാലപ്പാട്ട് തറവാട് മുടിഞ്ഞു ..ചെറ്റപ്പെറുക്കികള്‍     ധനികരും ആയി ..."

ഇപ്പോളും ഉണ്ട് സി പി.കള്‍ .       ഇവിടെയും വരും . 

"ദേ ഇരിക്കുന്നു ഒരു സി പി " --- ശ്രീനിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടു അവര്‍ പറഞ്ഞു .

"എഴുതി  ഒരു പാട് സ്വത്തുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ടല്ലോ കുറെ ദാനം ചെയ്താലെന്താ ??" ശ്രീനിവാസന്റെ കമന്റ്  ".  

എനിക്ക് സ്വത്തില്ല .ഉള്ളതെല്ലാം ഒരോരുത്തര്‍  കൊണ്ടു പോയി. ദിവസവും രാവിലെ മുതല്‍ ഓരോ ദിക്കില്‍ നിന്നും എത്ര പേരാണ് വരുന്നത് !! എല്ലാര്‍ക്കും ന്റെ കയ്യില്‍ നിന്ന് സക്കാത്ത് വേണം ..ഓരോരുത്തര്‍ എത്ര അവകാശത്തോടെയാണ്  വന്നു കയറി ഓരോന്ന് ചോദിക്കുന്നത് !! 

അള്ളാഹു പറഞ്ഞതല്ലേ ..ഞാന്‍ ഉള്ളതെല്ലാം എടുത്തു കൊടുത്തു .കൃഷ്ണനും അതന്യേണ്  പറഞ്ഞെ ..ഒക്കെ..ന്നു തന്യേ !  ചിലര്‍ മക്കളെ കല്യാണം ചെയ്തു വിടാനെന്നു പറഞ്ഞു എന്റെ വളകളെല്ലാം ഊരി വാങ്ങി ..

കുട്ടികള്‍ സന്തോഷായിറ്റ് ..കഴിയട്ടെ ല്ല്യെ ..ന്താ ..ഞാന്‍ പര്‍ദ്ദ യൊക്കെ ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ കണ്ടിട്ട്  "ഉമ്മയ്ക്കിനി എന്തിനാ പട്ടു സാരികള്‍ എന്ന് ചോദിച്ച്  ന്റെ സാരികളെല്ലാം എടുത്തോണ്ട് പോയി "

എന്റെ പട്ടു സാരികളും, സ്വര്‍ണ വളകളും തിളങ്ങുന്ന  കല്ലുകള്‍പതിച്ച  പതക്കങ്ങളും   അലുക്കിട്ട കമ്മലുകളും അവര്‍ കൊണ്ടു പോയി .....ഞാന്‍ വല്യ ധനികയാണെന്നാ.. എല്ലാരുടെയും വിചാരം ..കൊണ്ടു പൊയ്ക്കോട്ടേ  ..നിക്കൊന്നും വേണ്ടാ ..ഞാന്‍ മരിക്കുമ്പോ   ദൊക്കെ ,കൊണ്ടു പൂവാമ്പറ്റ്വോ??  അതോണ്ട്  അവര്‍ കൊണ്ടു പൊയ്ക്കോട്ടേ ...

ന്താ പറയ്ക .?? .അവരെയും ചെറ്റപ്പെറുക്കികള്‍ എന്ന് വിളിക്കാമോ  ?? ആവോ അറിയില്യ ..."

കുറെ പുസ്തകങ്ങളും പിന്നെ മക്കളും ലോകം മുഴുവന്‍ പടര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന സുഹൃദ് വലയവും ആണ് തന്റെ സ്വത്തുക്കള്‍  എന്ന്  അവര്‍ പറഞ്ഞു ...

ഏതോ ട്രസ്റ്റിനു വിട്ടുകൊടുത്ത  പുന്നയൂര്‍ ക്കുളത്തെ പാമ്പിന്‍ കാവും   ,നാലപ്പാട്ടെ കുട്ടിക്കാലവും ഓര്‍ത്തെടുത്ത അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍  ഒരായിരം നീര്‍മാതളപ്പൂക്കള്‍ ഒരുമിച്ചു വിരിഞ്ഞ തിളക്കം !

പിന്നെയും നീണ്ട നര്‍മ ഭാഷണങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍  ചിരിയുടെ നേര്‍ത്ത കുമിളകള്‍ പൊട്ടി...പ്രകാശ ത്തിന്റെ ഊര്‍ജ രേണുക്കള്‍ അവിടമെങ്ങും  പ്രസരിച്ചു.. ,കേരളത്തിലെ അവരുടെ അവസാന നാളുകളില്‍ ഒന്നായിരുന്നു  തമാശകളും പൊട്ടിച്ചിരികളും നിറഞ്ഞ ആ ദിനം .പിന്നീട്  ചികിത്സാര്‍ത്ഥം അവര്‍ പുനെയിലുള്ള മകന്റെ അരികിലേക്ക് പോയി .അടുത്തവര്‍ഷം 2009 മേയ്

31 ന്  സാഹിത്യ നഭസ്സില്‍ രജത ശോഭയോടെ തെളിഞ്ഞു കത്തിയ ആ വസന്ത പൌര്‍ണമി മിഴിയടച്ചു .

.നെയ്പ്പായസത്തിന്റെ മധുരവും    നീര്‍മാതളത്തിന്റെ സുഗന്ധവും നിറഞ്ഞ കഥാ കുസുമങ്ങള്‍ ബാക്കിവച്ച് ...

( മേയ് 31 ന്  മാധവിക്കുട്ടിയുടെ ചരമ ദിനം )