2014, ജൂൺ 22, ഞായറാഴ്‌ച

നാദനീലിമയിലെ പൂത്തുമ്പികള്‍

രമേശ് അരൂര്‍


പ്രവാസികള്‍ക്ക് പുതിയ സംഗീത ഭാവുകത്വം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ കഴിയും. നാട്ടില്‍ ഒരിടത്ത് സ്വസ്ഥമായിരുന്നു പാട്ട് കേള്‍ക്കുന്നവരെ പോലെയല്ല പ്രവാസിയുടെ സംഗീതാസ്വാദനം. ഒരു ജീവിതയാത്രയുടെ എല്ലാ പ്രതിസന്ധികള്‍ക്കും ഇടയില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണ് വീണുകിട്ടുന്ന വിലപിടിച്ച ഇടവേളയില്‍ പ്രവാസികള്‍ പാട്ടു കേള്‍ക്കുന്നത്. ആ കേള്‍വിക്ക് അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്വസ്ഥരുടെ കേള്‍വിയെക്കാള്‍ പ്രത്യേകതയുണ്ട്. ആ കേള്‍വിക്കാണ് ആത്മാവുള്ളത്. കലാകാരന്മാര്‍ക്കും പ്രവാസത്തിലൂടെയേ ആത്മനവീകരണം ലഭിക്കൂ. അപരിചിത സമൂഹത്തില്‍നിന്ന് കലാകാരന്‍ തിരുത്തലുകള്‍ക്ക് വിധേയനാകുന്നു.

രുഭൂമിയിലെ കാരുണ്യമില്ലാത്ത വെയില്‍ 49 ഡിഗ്രിയുടെ ചൂടറ്റത്തേക്ക് വലിഞ്ഞുകയറാന്‍ തുടങ്ങിയ ജൂണ്‍ 17 ലെ പകലാണ് ഷറഫിയയിലെ സഫാരി ഹോട്ടലിന്റെ 402-ാം നമ്പര്‍ മുറിയുടെ കോളിംഗ് ബെല്ലില്‍ വിയര്‍പ്പുനനവുള്ള എന്റെ ചൂണ്ടുവിരല്‍ അമര്‍ന്നത്. വാതില്‍ തുറക്കപ്പെടാന്‍ നിമിഷങ്ങള്‍ പോലും വേണ്ടിവന്നില്ല. മുന്നില്‍ നീണ്ടുപടര്‍ന്ന മുടിയും നരച്ചുതുടങ്ങിയ ദീക്ഷയുമായി പ്രിയ ഗായകന്‍ ഷെഹബാസ്. കയ്യില്‍ ജപസ്വരങ്ങളുടെ മുത്തുപൊഴിക്കുന്ന ദസ്ബിമാല. ജീന്‍സും, കറുത്ത് അയഞ്ഞ ടീഷര്‍ട്ടും കഴുത്തില്‍ വെള്ളിവരകള്‍ പാകിയ വീതികുറഞ്ഞ ഷാളും. പ്രതീക്ഷ പോലെ പൂത്തുലഞ്ഞ ചിരിയും അകത്തേക്കുള്ള ക്ഷണവും.
അതിഥിയാരെന്ന ആകാംക്ഷയുടെ നോട്ടമെറിഞ്ഞ് തബലയില്‍ മാന്ത്രിക വിരലുകള്‍ കൊണ്ട് ചടുലതാളങ്ങളുടെ പ്രകമ്പനം സൃഷ്ടിക്കുന്ന റോഷന്‍ ഹാരിസ് അകത്തുണ്ട്. സംഗീത വഴിയിലെ ഇഷ്ട തോഴന്‍ റോഷന്‍ ഹാരിസിനോടൊപ്പമുള്ള ഹ്രസ്വ സന്ദര്‍ശനത്തിനെത്തിയ ഷെഹബാസുമായി കൂടിക്കാഴ്ച മരുഭൂമിയില്‍ പെയ്ത മഴപോലെ അപ്രതീക്ഷിതം. ഇരുവരും ഒരുമിക്കുന്ന വേളകള്‍ അതു ഗസല്‍ ആയാലും വര്‍ത്തമാനമായാലും യാത്രയായാലും അനുഗമിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന സംഗീത പ്രേമികള്‍ക്ക് മഹാഭാഗ്യം.

മലപ്പുറത്തെ പഴയ കാല്‍പ്പന്തുകളിക്കാലത്തിലേക്കു ഷെഹബാസിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാനെന്ന പോലെ ഹോട്ടല്‍ മുറിയിലെ ടെലിവിഷനില്‍ ലോകകപ്പിന്റെ ആവര്‍ത്തന സംപ്രേഷണം. പഴയകൂട്ടുകാരും പന്തുകളിയും ഗസലും ചേര്‍ന്ന കോമ്പിനേഷന്‍.

യാത്രകളിലൂടെ സംഗീതത്തിന്റെ പുതുവഴികളില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഷെഹബാസും റോഷനും തീര്‍ഥാടനത്തിന്റെയും ആത്മശുദ്ധീകരണത്തിന്റെയും ഭാഗമായാണ് ജിദ്ദയിലേക്കെത്തിയത്. മക്കയിലും മദീനയിലും പോയി. പ്രവാസികളായ പഴയകൂട്ടുകാര്‍ക്കുവേണ്ടി പാടാനുള്ള ക്ഷണവും കൂടിയായപ്പോള്‍ സദസ്സിനുമുന്നില്‍ ഓര്‍മകളുടെ സുഗന്ധം വിടര്‍ത്തുന്ന ഗസല്‍പ്പൂക്കള്‍ വിരിഞ്ഞു. സ്വരശലഭങ്ങള്‍ പറന്നുവന്നു.
വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് രണ്ട് തവണ സൗദിയില്‍ എത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇതാദ്യമായാണ് ഷെഹബാസ് ജിദ്ദയില്‍ പാടുന്നത്. ആദ്യം സൂര്യ കൃഷ്ണമൂര്‍ത്തിയ്‌ക്കൊപ്പം ദമാമിലായിരുന്നു പരിപാടി. പിന്നീട് നവധാരയ്ക്കുവേണ്ടി റിയാദിലും. റിയാദില്‍ ജനബാഹുല്യം പ്രശ്‌നമായി. തുടക്കത്തില്‍ തന്നെ പാട്ട് നിര്‍ത്തേണ്ടിവന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇക്കുറി ചെറിയ സദസ്സിലേക്ക് ഗസല്‍ ചുരുക്കിയത്. പാടുന്നവരും ഗായകനും തമ്മിലുള്ള ദൂരം അലിഞ്ഞുപോയ കുഞ്ഞുമെഹ്ഫില്‍ ഇരുകൂട്ടരെയും ഏറെ ആനന്ദിപ്പിച്ചു.
പ്രവാസികള്‍ക്കിടയില്‍ പാടുന്നത് നാട്ടില്‍ പാടുന്നതിനെക്കാള്‍ സംതൃപ്തി നല്‍കാറുണ്ട്. ഏറെ ആഗ്രഹിച്ചും ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്നുമാണ് പ്രവാസികള്‍ കലാകാരന്മാരെ സ്വീകരിക്കാറുള്ളത്. പാട്ടിലെ വിഭക്തിയല്ല അതിന്റെ ആത്മാവായ ഭക്തിയാണ് സംഗീതസ്‌നേഹികളായ പ്രവാസികള്‍ക്കിഷ്ടം. കളങ്കമില്ലാതെ ആ സംഗീതം പകര്‍ന്നു നല്‍കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ അത്രസുഖം വേറെയില്ല.
മലയാളികള്‍ക്ക് ഗസലിനോടും ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതത്തോടും ഇഷ്ടം വര്‍ധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഉസ്താദ് മെഹ്ദിഹസനെയും, ഗുലാം അലിയേയും സ്ഥിരമായി കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ പുതിയ ഗായകരെയും കേള്‍ക്കുന്നുവെങ്കില്‍ അതൊരു ഭാഗ്യമാണ്. സംഗീതത്തിന്റെ സാഗരമാണ് മെഹ്ദിയെപോലുള്ള പ്രതിഭകള്‍. ഒരാസ്വാദകന് അതിനപ്പുറം എത്താന്‍ വേറൊന്നും ഇപ്പോഴില്ല. പക്ഷെ ഗസലിന്റെ കടുത്ത ആരാധകരേക്കാള്‍ സാധാരണ ആസ്വാദകരോടാണ് എനിക്ക് കൂടുതല്‍ പ്രതിപത്തി. വളരാന്‍ സഹായിച്ചവര്‍ എന്ന ഒരാത്മബന്ധം കൂടി സാധാരണ ആസ്വാദകരോടുണ്ട്. ഞങ്ങളെപ്പോലുള്ള പാട്ടുകാര്‍ വെറും കവാടങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്. ഗുരുക്കന്മാരുടെ അമൂല്യ സംഭാവനകളുടെ അരികിലേക്ക് സാധാരണക്കാരനെ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്ന കവാടം - ഷെഹബാസ് വിനീതനാകുന്നു.  ഗസല്‍ സംഗീതം ഒരു തീര്‍ഥാടനമാണ്. എങ്കില്‍ മെഹ്ദി അതിന്റെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനമാണ്.

ലോകം റെക്കോര്‍ഡുകളിലൂടെയും യൂട്യൂബിലൂടെയും ഉപഭൂഖണ്ഡ സംഗീതം കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഹിന്ദുസ്ഥാനിയിലെയും കര്‍ണാടക സംഗീതത്തിലേയും മഹാ പ്രതിഭകളില്‍ നിന്നും ഗുരുസ്ഥാനീയരില്‍ നിന്നും നേരിട്ട് പാട്ടുകേള്‍ക്കാന്‍ ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചവരാണ് നമ്മള്‍.

മെഹ്ദി ഹസനും ഗുലാംഅലിയും ബിസ്മില്ലാഖാനും ചൗരസ്യയുമെല്ലാം മലയാളികളെ തേടിവന്നു. എന്നിട്ടും സംഗീതലോകത്ത് മലയാളികളുടെ തനത് സംഭാവന എന്തെന്നു ചോദിച്ചാല്‍ പാടിപ്പാടി വിഷമായ പാട്ടുകളും അനുകരണങ്ങളും മാത്രം എന്നു പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ടു പോയാല്‍ ഇന്ത്യയുടെ വിഷമയമായ വേപ്പിലയും പച്ചമുളകും അറബ് ലോകം തിരസ്‌കരിച്ചതുപോലെ നമ്മുടെ സംഗീതവും നാളെ ലോകം തിരസ്‌കരിക്കും.
നമ്മുടെ സംഗീത പാരമ്പര്യത്തില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ക്ലാസിക് സംഗീതം അതിന്റെ തനത് രൂപത്തില്‍ ഒരിടത്തുണ്ട്.
സാധാരണ ജനങ്ങളെ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമാണ് സംഗീതജ്ഞര്‍ ഏറ്റെടുക്കേണ്ടത്.  ബോളിവുഡ് സിനിമപോലും ഉസ്താദ് ബഡേഗുലാം അലിഖാനെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ തയ്യാറായിട്ടുണ്ട്. അത് ഉത്തരേന്ത്യന്‍ സമൂഹത്തിന് സംഗീതത്തോടുള്ള സമര്‍പ്പണത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ക്ലാസിക് സംഗീതത്തേയും ഗസലുകളേയും ബീഗം അഖ്തറില്‍ നിന്നും ബഡേ ഗുലാം അലിഖാനില്‍ നിന്നും സ്വീകരിച്ച് വിഷാദമധുരമായി പുതുകാലത്തിലെ ജനഹൃദയങ്ങളിലെത്തിക്കാന്‍ ജഗ്ജിത് സിംഗിനെയും തലത്ത് മെഹ്മൂദിനെയും പോലുള്ള സംഗീതജ്ഞര്‍ക്കു കഴിഞ്ഞു. മിര്‍സാ ഗാലിബിന്റെ രചനകളും ഗസലിന്റെ വര്‍ധിച്ച ജനപ്രീതിക്ക് കാരണമായി. തലത്ത് മെഹ്മൂദിനെ അതുകൊണ്ടാണ് ആധുനിക ഗസലിന്റെ പിതാവെന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇവരെ പോലുള്ളവര്‍ തുറന്നിട്ട പാലം വഴിയാണ് മെഹ്ദിയെ പോലുള്ള ഗുരുസ്ഥാനീയരുടെ സംഗീത വഴിയിലേക്ക് നല്ല ആസ്വാദകര്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നത്. ഇത്തരം സമര്‍പ്പണം ദക്ഷിണേന്ത്യന്‍ സംഗീതജ്ഞരില്‍ എന്തുകൊണ്ടോ കാണാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.

ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീത കുലപതികളിലൊരാളായ ഉസ്താദ് ഫയാസ് ഖാന്‍ മുറ്റത്ത് പന്തലിട്ട് സംഗീത സാധന നടത്തുകയും അത് കേള്‍ക്കാനെത്തുന്ന നൂറുകണക്കിനുപേര്‍ക്ക് കട്ടന്‍ചായ കൊടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ പരസ്യമായി സാധകം ചെയ്യാന്‍ ധൈര്യമുള്ള എത്ര സംഗീതജ്ഞര്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ട്? സംഗീതജ്ഞര്‍ എന്നു പറയപ്പെടുന്ന ആളുകള്‍ സംഗീതസംസ്‌കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്നതിനു പകരം സംഗീത വ്യവസായത്തിന്റെ ഭാഗമാവുകയാണ്. മുപ്പതും നാല്പതും വര്‍ഷം മുമ്പ് ആരൊക്കെയോ ചെയ്തുവെച്ച പാട്ടുകള്‍ ഇപ്പോള്‍ പണമാക്കുന്ന ജോലിയിലാണ് പുതിയ ആളുകള്‍. ഇത് അനുവദിച്ചു കൂടാ. സംഗീത സ്‌നേഹികളായ ജനങ്ങള്‍ ഇടപെടേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
നിരന്തരം പാടിയാല്‍ പാട്ടുകള്‍ കേടാകും. അങ്ങനെ പാടിപ്പാടി നമ്മുടെ പല പാട്ടുകളും വിഷമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ഒറിജിനലിന്റെ സ്വഭാവത്തിലും ഗുണത്തിലും നിന്ന് അവ എത്രയോ മാറിപ്പോയിരിക്കുന്നു. പാക്കേജ് പോലുള്ള സംഗീതം പാടില്ല. ഇക്കാര്യത്തില്‍ പ്രവാസികള്‍ക്ക് പുതിയ ഭാവുകത്വം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ കഴിയും. നാട്ടില്‍ ഒരിടത്ത് സ്വസ്ഥമായിരുന്നു പാട്ട് കേള്‍ക്കുന്നവരെ പോലെയല്ല പ്രവാസിയുടെ സംഗീതാസ്വാദനം. ഒരു ജീവിതയാത്രയുടെ എല്ലാ പ്രതിസന്ധികള്‍ക്കും ഇടയില്‍ നിന്നുകൊണ്ടാണ് വീണുകിട്ടുന്ന വിലപിടിച്ച ഇടവേളയില്‍ പ്രവാസികള്‍ പാട്ടു കേള്‍ക്കുന്നത്. ആ കേള്‍വിക്ക് അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്വസ്ഥരുടെ കേള്‍വിയെക്കാള്‍ പ്രത്യേകതയുണ്ട്. ആ കേള്‍വിക്കാണ് ആത്മാവുള്ളത്. കലാകാരന്മാര്‍ക്കും പ്രവാസത്തിലൂടെയേ ആത്മനവീകരണം ലഭിക്കൂ. അപരിചിത സമൂഹത്തില്‍ നിന്ന് കലാകാരന്‍ തിരുത്തലുകള്‍ക്ക് വിധേയനാകുന്നു.

സംഗീതത്തില്‍ സ്വന്തം വഴിതുറക്കാനുള്ള പരിശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായാണ് കെ.ഇ.എഫ് 1126 എന്ന ആല്‍ബം തയ്യാറാക്കിയിട്ടുള്ളത്, ഇതിന്റെ പ്രമോ  യൂട്യൂബില്‍ മികച്ച പ്രതികരണം നേടിക്കഴിഞ്ഞു. ഇതുവരെ ആരും സഞ്ചരിക്കാത്ത വഴിയിലൂടെ ഒരു സഞ്ചാരം. റൂമി, ഷെഹബാസ് കലന്തര്‍, മഹ്മൂദ് ദര്‍വേഷ്, ജിയ ലത്തീഫ് തുടങ്ങിയ സൂഫികവികളുടെ അമൂല്യ വീക്ഷണങ്ങളും കവിതകളും മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തി ഗാനങ്ങളാക്കി അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് ഈ ആല്‍ബത്തില്‍. മികച്ച വായനയുടെ ഉടമകൂടിയായ ഷെഹബാസ് തന്നെയാണ് ഈ കവിതകള്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. നേരത്തെ പാബ്ലോ നെരൂദയുടെ കവിത ജോയ്മാത്യുവിന്റെ ഷട്ടര്‍ എന്ന സിനിമക്കുവേണ്ടി എഴുതി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയത് ഷെഹബാസ് തന്നെയാണ്.

ഈ രാത്രിയില്‍ ഞാനെഴുതുന്നു.. 
എന്റെ ഏറ്റം വിഷാദാര്‍ദ്ര കവിത.

അക്കാദമിക് തലത്തില്‍ അല്ലാതെ ഈശ്വരനിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമം. ദൈവത്തിലേക്കുള്ള വിവിധ വഴികളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരന്വേഷണവുമാണിത്. മിസ്റ്ററിയില്‍നിന്ന് മിസ്റ്റിക് വഴികണ്ടെത്തുന്ന ജാലവിദ്യ. സംഗീതത്തിന്റെ ഇരുനൂറുവര്‍ഷങ്ങളിലേക്കുള്ള ഒരു സഞ്ചാരവും കൂടിയാണ് പുതിയ സംരംഭം. സംഗീതത്തില്‍ ഒരാള്‍ക്ക് എന്തും ആകാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. മറ്റ് മേഖലകളില്‍ ഇത് പറ്റില്ല. ഒരാള്‍ക്ക് റിമിടോമിയായും മെഹ്ദിഹസനായും ജീവിക്കാം.
സിനിമയിലോ സാഹിത്യത്തിലോ ആയാലും പലരും നടന്ന വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതിനോട് യോജിപ്പില്ല. മാറി സഞ്ചരിക്കുന്നവരെ ഭ്രാന്തന്മാര്‍ എന്നു മുദ്ര കുത്തി ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്ന പഴയ ശൈലി പോലും മാറിപ്പോയി. ഇന്ന് ഭ്രാന്തന്റെ ചിന്തകള്‍ അറിയാനും അവയെ പിന്തുടരാനും ആളുകളുണ്ട്.
Roshan Haris and Shehbaz Aman
ഗുരുക്കന്മാരില്‍ പ്രധാനിയായ ഹാരിസ് ഭായിയുടെ പ്രിയപുത്രന്‍  റോഷനുമൊത്തുള്ള സംഗീതയാത്രയാണ് ഷെഹബാസിനെ ഈണങ്ങളുടെ മാന്ത്രികനാക്കുന്നത്. ഇരുവരും ഒരുമിച്ചുള്ള കാര്യങ്ങളെന്തൊക്കെ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നല്‍കുന്നതിനെക്കാള്‍ എളുപ്പം ഒരുമിക്കാത്ത കാര്യങ്ങളേതെന്നു പറയുകയാണ്. 2001 മുതല്‍ രണ്ടുപേരും തമ്മിലുള്ള കോമ്പിനേഷന്‍ സംഗീത സദസ്സുകളെ ആനന്ദിപ്പിച്ചുവരുന്നു. ഈ ചേര്‍ച്ചയെ ശാസ്ത്രീയമായോ യുക്തിപരമായോ അക്കാദമിക്കലായോ അളക്കാന്‍ കഴിയില്ല. പാട്ടും താളവും ഒരേപോലെ സ്വകാര്യവും അതേ പോലെ ആനന്ദ നിര്‍ഭരവും ആകുന്ന വേളകളുടെ അപൂര്‍വ്വ സങ്കലനമാണ് ഇരുവരും ഒരുമിക്കുമ്പോള്‍ സംഭവിക്കുന്നത്. തബലയിലും ഹിന്ദുസ്ഥാനിയിലും അഗാധപാണ്ഡിത്യമുള്ള റോഷന്‍ സംഗീത പരിപാടികള്‍ക്കു പുറമെ ഖരാന എന്നു പേരുള്ള വീട്ടില്‍ തബലയുടെ സാധ്യതകളെന്തെന്നു പുതുതലമുറയെ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി പന്ത്രണ്ട് വര്‍ഷമായി ശില്‍പശാലകള്‍ നടത്തുന്നുണ്ട്. പിതാവ് തന്നെയാണ് റോഷന്റെ ഗുരു. കൊല്‍ക്കത്തയില്‍ രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോര്‍ സര്‍വ്വകലാശാലയുടെ കീഴിലുള്ള നിഖില്‍ഭാരത് സംഗീത വിദ്യാലയത്തില്‍നിന്ന് തബലയില്‍  വിശാരദ് കോഴ്‌സ് സ്വര്‍ണമെഡലോടെ പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ റോഷന്‍ സഹസംഗീതജ്ഞരുമായുള്ള 'സംഗ'ങ്ങളില്‍ നിന്നാണ് ഉപരിപഠനത്തിന്റെ സാധ്യതകള്‍ തേടുന്നത്.
Malayalam News Sunday Plus 2014 June 22

6 പേര്‍ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു ഇനി നിങ്ങള്‍ക്കും പറയാം:

Manoj vengola പറഞ്ഞു...

വായിച്ചു.
'മാറി സഞ്ചരിക്കുന്നവരെ ഭ്രാന്തന്മാര്‍ എന്നു മുദ്ര കുത്തി ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്ന പഴയ ശൈലി പോലും മാറിപ്പോയി. ഇന്ന് ഭ്രാന്തന്റെ ചിന്തകള്‍ അറിയാനും അവയെ പിന്തുടരാനും ആളുകളുണ്ട്.'
അമന്‍റെ നരവീണ പടം ഞാന്‍ ആദ്യം കാണുകയാണ്.
നല്ല ലേഖനം.

ajith പറഞ്ഞു...

സംഗീതം പോലെ ഈ ലേഖനവും. ആസ്വാദ്യം

ചന്തു നായർ പറഞ്ഞു...

നല്ല ലേഖനം......... ഒരു ഗസൽ കേട്ട പോലെ.... സന്തോഷം രമേശ്

സിയാഫ് അബ്ദുള്‍ഖാദര്‍ പറഞ്ഞു...

സംഗീതത്തിന്‍റെ അനുഭൂതികള്‍ വരികളിലൂടെ !

ബിലാത്തിപട്ടണം Muralee Mukundan പറഞ്ഞു...

അതിഥിയാരെന്ന ആകാംക്ഷയുടെ നോട്ടമെറിഞ്ഞ് തബലയില്‍ മാന്ത്രിക വിരലുകള്‍ കൊണ്ട് ചടുലതാളങ്ങളുടെ പ്രകമ്പനം സൃഷ്ടിക്കുന്ന റോഷന്‍ ഹാരിസ് അകത്തുണ്ട്. സംഗീത വഴിയിലെ ഇഷ്ട തോഴന്‍ റോഷന്‍ ഹാരിസിനോടൊപ്പമുള്ള ഹ്രസ്വ സന്ദര്‍ശനത്തിനെത്തിയ ‘ഷെഹബാസുമായി കൂടിക്കാഴ്ച മരുഭൂമിയില്‍ പെയ്ത മഴപോലെ അപ്രതീക്ഷിതം. ഇരുവരും ഒരുമിക്കുന്ന വേളകള്‍ അതു ഗസല്‍ ആയാലും വര്‍ത്തമാനമായാലും യാത്രയായാലും അനുഗമിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന സംഗീത പ്രേമികള്‍ക്ക് മഹാഭാഗ്യം.‘
രണ്ട് പ്രതിഭകളെ നന്നായി പരിചയപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നൂ

Cv Thankappan പറഞ്ഞു...

യാത്രകളിലൂടെ സംഗീതത്തിന്റെ പുതുവഴികളില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഷെഹബാസും റോഷനും........
സംഗീതമൊരുക്കിയ ഈ വഴിത്താരയിലൂടെ നടക്കാനെന്തുസുഖം.
നല്ല ലേഖനം
ആശംസകള്‍

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

വായനക്കാരുടെ പ്രതികരണങ്ങള്‍